வெள்ளி, 18 ஜனவரி, 2019


சல்லிக்கட்டு…… வரலாற்றுப் பார்வை ~ 4

Bull fighting

https://sites.google.com/site/induscivilizationsite/_/rsrc/1468928979663/6-bull-related-issues/bull-baiting/bull-leaping-3.jpg?height=173&width=400
https://sites.google.com/site/induscivilizationsite/_/rsrc/1468928979663/6-bull-related-issues/bull-baiting/bull-fight-2.jpg?height=278&width=320
The first illustration is the bull leaping scene from Knossos, Crete. The second illustration is a Indus seal depiction. The fundamental theme is the same in both seals. It is likely that the basic idea has emerged some where between these two regions Greece and Indian Sub-continent. Over a period both these diverged forms got evolved into slightly variable forms. Now , analyzing the purpose of this picture is important. It is a kind of symbolism, which had been ritualized, so that the next generation will remember. Unfortunately we remember and carry out the ritual without understanding the meaning behind that. 

The real purpose behind this art is only calendar purpose, that is remembering monthly season. (Or beginning of year) The bull indicates the Taurus constellation and remaining human beings are simply the surrounding constellations of Bull constellation. Most probably the man holding the horns of bull is Orion constellation. 

In olden days the appearance of Taurus constellation in heliacal risingposition could have indicated the beginning of rainy season  and making preparations for crop cultivation like tilling the land, removing weeds and other preparations. The importance is that you should do preparations for farming and not war. Only after harvest, you should get ready for next activities like courtships and marriage. If time and resource permits you can get ready for war and plunder of other communities. Because during this hot summer season, really there will be no other work other than settling scores with enemies. ….தொடரும் …. 3/1/17
“Jallikattu,” which is bull-baiting or bull fighting, is an ancient Dravidian tradition that was practised about 4,000 years ago during the Indus Valley civilization. A well-preserved seal found at Mohenjodaro in the 1930s attests to this, according to Iravatham Mahadevan, a specialist in Indus and Brahmi scripts.
                     This seal realistically brings alive a vigorous scene of bull-fighting. It portrays a ferocious bull in action, several men or a single man (according to two different interpretations), thrown in the air by it as they try to control it. Clearly, the bull is the victor. This seal, made of stone, is on display in the National Museum, New Delhi. It can be dated to 2,000 B.C.

                 The seal found at Mohenjodaro, now in Pakistan, shows a single bull with curved horns in the “action” of goring a single man or several men. Its horns are shown in the middle to depict the speed and fluency of its action: the angry bull has suddenly turned its neck sideways to toss the daring men and then its neck has come to its original position. Bull-baiting figures in the Mahabharatha, which describes Krishna controlling a ferocious bull in the forecourt of Kamsa’s palace.
Jeyakumar.Indus Civilization

Updated Jul 17, 2016, 1:46 AM
New theory on Indus civilization



திருக்குறள் -சிறப்புரை :1110


திருக்குறள் -சிறப்புரை :1110

அறிதோறு அறியாமை கண்டற்றால் காமம்
செறிதோறும் சேயிழை மாட்டு. ---- ௧௧௧0

சான்றோர் நூல்களைக் கற்குந்தோறும் அறியாத புதிய செய்திகளை அறிந்துகொள்வதைப்போல, அழகிய அணிகலன்பொலிவு பெற அணிந்த இவளைப் புணருந்தோறும் காம இன்பம்  முன்னினும் சிறந்து புதுமையாகத் தோன்றுகிறதே,.

கடல்பாடு அவிந்து தோணி நீங்கி
நெடுநீர் இருங்கழிக் கடுமீன் கலிப்பினும்
வெவ்வாய்ப் பெண்டிர் கெளவை தூற்றினும்
மாணிழை நெடுந்தேர் பாணிநிற்பப்
பகலும் நம்வயின் அகலானாகிப்
பயின்று வரும் மன்னே பனிநீர்ச் சேர்ப்பன்.” ----அகநானூறு.

குளிர்ந்த கடற்கரையையுடைய நம் தலைவன் , முன்பு கடல் ஒலி அவிய, தோணி கடலில் செல்லாது நிற்க, மிக்க நீரினையுடைய பெரிய சுழியில் சுறா முதலியன செருக்கித் திரியினும், கொடிய வாயினராகிய பெண்டிர் அலர் தூற்றினும், சிறந்த இழையினையுடைய நீண்ட தேர் தாழ்த்து நிற்க, பகல் காலத்தும் நம்மிடத்து நின்றும் பிரியானாகிப் புணர்ந்து அடுத்தடுத்து வருவானே… !


வியாழன், 17 ஜனவரி, 2019

சல்லிக்கட்டு…… வரலாற்றுப் பார்வை ~ 3

சல்லிக்கட்டு…… வரலாற்றுப் பார்வை ~ 3

ஆய்ச்சியர் குரவைக் கூத்தும் ஏறு தழுவுதலும்

ஏறு தழுவலுக்கும் குரவைக் கூத்திற்கும் தொடர்பிருந்தது [4]. குரவைக் கூத்து ஏறு தழுவலுக்குரிய நாளுக்கு முதல் நாள் மாலையிலாவது, ஏறு தழுவும் நாளின் மாலையிலாவது ஊர் பொதுமன்றே நிகழும். முதல் நாளாயின் தம் காதலரை ஏறு தழுவுவதற்குத் தூண்டும் பாட்டுகளையும், ஏறுதழுவிய நாளாயின் தம் காதலர் வெற்றியைக் கொண்டாடும் பாட்டுகளையும் ஆயர் குல மகளிர் பாடுவர். ஏறுதழுவுதல் மண வினையுடன் தொடர்புடையதாய் அமைந்திருந்தது. காளையை அடக்கிய மணமாகா இளைஞர் பெண்ணினைப் பரிசாகப் பெறுவதுண்டு. இன்று ஏறு தழுவுதல் என்ற பெயர் வழக்கில் இல்லை. இருப்பினும் ஏறுதழுவலின் எச்சமாக இன்றைய சல்லிக்கட்டு விளங்குகிறது…. (விக்கிபீடியா.)
கொல் ஏற்றுக் கோடு அஞ்சுவானை மறுமையும்
புல்லாளே ஆயமகள்
சோழன் நல்லுருத்திரன். கலித். 103:63 ~ 64
……………………………………………………
கொல்லும் இயல்புடைய காளையின் கொம்புக்கு அஞ்சுகின்றவனை இப்பிறப்பில் மட்டுமன்று மறு பிறப்பிலும் தழுவமாட்டாள் ஆயமகள்
கொல் ஏறு கொண்டான் இவள் கேள்வன் என்று ஊரார்
சொல்லும் சொல் கேளா அளைமாறி யாம்வரும்
செல்வம் எம் கேள்வன் தருமோ எம் கேளே
சோழன் நல்லுருத்திரன். கலித். 106:43 ~ 45
தோழி……! இவள் கணவன் கொல் ஏறு தழுவி இவளைக் கொண்டான் என்று ஊரார் சொல்லும் சொல்லைக் கேட்டவாறே யான் மோர் விற்று வருகின்ற இன்பத்தை என் காதலன் எனக்குத் தருவானோ…?
ஏறுதழுவல் அல்லது சல்லிக்கட்டு (ஜல்லிக்கட்டு) என்பது தமிழர்களின் மரபுவழி விளையாட்டுகளில் ஒன்றாகும். ஏறு என்பது காளை மாட்டைக் குறிக்கும். மாட்டை ஓடவிட்டு அதை மனிதர்கள் அடக்குவது, அல்லது கொம்பைப் பிடித்து வீழ்த்துவதான விளையாட்டு. தமிழர்களின் வீர விளையாட்டுகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் இவ்விளையாட்டு, மதுரை மாவட்டம் அலங்காநல்லூர் மற்றும் பாலமேடு எனும் ஊர்களிலும், புதுக்கோட்டை மாவட்டம் நார்த்தாமலை மற்றும் தேனீமலை, தேனி மாவட்டம் போன்ற ஊர்களில், ஆண்டுதோறும் தை மாதத்தில் பொங்கல் திருநாளையொட்டி நடத்தப் பெறுகின்றன.
சல்லி என்பது விழாவின் போது மாட்டின் கழுத்தில் கட்டப்படுகிற வளையத்தினைக் குறிக்கும். புளியங் கம்பினால் வளையம் செய்து காளையின் கழுத்தில் அணியும் வழக்கம் தற்போதும் வழக்கத்தில் உள்ளது. அதோடு, 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு புழக்கத்தில் இருந்த 'சல்லிக் காசு' என்னும் இந்திய நாணயங்களைத் துணியில் வைத்து மாட்டின் கொம்புகளில் கட்டிவிடும் பழக்கம் இருந்தது. மாட்டை அணையும் வீரருக்கு அந்தப் பணமுடிப்பு சொந்தமாகும். இந்தப் பழக்கம் பிற்காலத்தில் 'சல்லிக்கட்டு' என்று மாறியது. பேச்சுவழக்கில் அது திரிந்து 'ஜல்லிக்கட்டு' ஆனது என்றும் கூறப்படுகிறது…..(விக்கிபீடியா.) …… தொடரும்…..