ஞாயிறு, 17 ஜனவரி, 2021

தன்னேரிலாத தமிழ்-218.

 

தன்னேரிலாத தமிழ்-218.

முழங்கு முந்நீர் முழுவதும் வளைஇப்

பரந்துபட்ட வியல் ஞாலம்

தாளின் தந்து தம் புகழ் நிறீஇ

ஒருதாம் ஆகிய உரவோர் உம்பல்

ஒன்று பத்து அடுக்கிய கோடி கடை இரீஇய

பெருமைத்தாக நின் ஆயுள் தானே.” ---புறநானூறு, 18..

முழங்கும் கடல் முழுதும் வளைத்த பரந்தகன்ற உலகத்தைத் தம் முயற்சியால் கொண்டு, தம் புகழை உலகில் நிலைக்கச் செய்து, தாமே ஆண்ட வலியோர் மரபில் வந்தவனே..!  ( தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்)   ஒன்றைப் பத்தின் மடங்குகளாக அடுக்கிய, கோடியைக் கடை எண்ணாக இருத்திய, சங்கு முதலாகிய பேரெண்ணினை உடைத்தாக நின் வாழ்நாள் பெருமைஅடைவதாக.

சனி, 16 ஜனவரி, 2021

தன்னேரிலாத தமிழ்-217.

 

தன்னேரிலாத தமிழ்-217.

கான் உறை வாழ்க்கை கதநாய் வேட்டுவன்

மான் தசை சொரிந்த வட்டியும் ஆய்மகள்

தயிர்கொடு வந்த தசும்பும் நிறைய

ஏரின் வாழ்நர் பேரில் அரிவையர்

குளக்கீழ் விளைந்த களக்கொள் வெண்ணெல்

முகந்தனர் கொடுப்ப உகந்தனர் பெயரும்.” ---புறநானூறு, 33.

வேட்டை நாயை உடைய வேட்டுவன், காட்டில் வாழும் வாழ்க்கையன் ; அவன் மான் தசையைக் கொண்ட கடகப் பெட்டியையும் ஆய்மகள் தயிர் கொண்டுவந்து தந்த பானையையும் உடையவன் ; அவனுக்கு ஏரினால் உழுது வாழும் உழவர்தம் பெரிய வீட்டில் உள்ள மகளிர், குளத்திற்குக் கீழாக விளைந்த களத்திலிருந்து பெற்ற வெண்ணெல்லை முகந்து தருவர் ; அதனைப் பெற்றவனாய் மகிழ்ந்து தன் இருப்பிடத்திற்கு மீள்வான்.

வெள்ளி, 15 ஜனவரி, 2021

தன்னேரிலாத தமிழ்-216.

 

தன்னேரிலாத தமிழ்-216.

ஆற்றங் கரையின் மரமும் அரசறிய

 வீற்றிருந்த வாழ்வும் விழும்  அன்றே ஏற்றம்

உழுதுண்டு வாழ்வதற்கு ஒப்பில்லை கண்டீர்

பழுதுண்டு வேறோர் பணிக்கு. “ ----நல்வழி, 12.

ஆற்றங் கரையில் இருக்கின்ற மரத்தின் வாழ்வும் ஓர் அரசின்கண் சிறப்பாக வீற்றிருந்தவருடைய  வாழ்க்கையும் நிலைத்திராமல் அழியும். உழுதொழில் அல்லாத மற்றத் தொழில்களுக்குப் குற்றங்குறைகள் உண்டு. ஆனால், உழுது பயிர்செய்து வாழ்பவருடைய உயர்ந்த வாழ்வுக்கு ஒப்பாக வேறோர் வாழ்க்கை இல்லை.

வியாழன், 14 ஜனவரி, 2021

தன்னேரிலாத தமிழ்-215.

 

தன்னேரிலாத தமிழ்-215.

மண்முழா மறப்ப பண்யாழ் மறப்ப

இருங்கண் குழிசி கவிழ்ந்து இழுது மறப்ப

கரும்புஆர் தேறல் சுற்றம் மறப்ப

உழவர் ஓதை மறப்ப விழவும்

அகலுள் ஆங்கண் சீறூர் மறப்ப

உவவுத் தலைவந்த பெருநாள் அமையத்து

இருசுடர் தம்முள் நோக்கி…..” ---புறநானூறு, 65.

முரசின் கண்ணமைந்த பகுதியில் மார்ச்சனை இடுதல் மறந்து,  யாழ் இசையெழுப்புதலினின்று மறந்து, பெரிய இடமுடைய பானையும் பாலின்மையல் கவிழ்ந்து, நெய் கடையும் ஓசையை மறந்து,  தம்முடைய உறவினர்கள் மது உண்ணுதலை மறக்க,  உழவர் உழவுத்தொழில் செய்யாது நீங்க,   அகன்ற தெருவுடைய சிற்றூர்கள் விழாக்களை மறந்து, தன் நாடு இவ்வாறு ஆகுமாறு மன்னன்  பெருஞ்சேரலாதன் வடக்கிருந்தான்.

 

புதன், 13 ஜனவரி, 2021

 

உலகத்தமிழ் அன்பர்கள், ஆர்வலர்கள், ஆய்வாளர்கள் அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு – பொங்கல் வாழ்த்துக்கள். அன்புடன், களப்பாள் குமரன்.

தன்னேரிலாத தமிழ்-214.

 

தன்னேரிலாத தமிழ்-214.

1037

தொடிப்புழுதி கஃசா உணக்கின் பிடித்தெருவும்

வேண்டாது சாலப் படும் .

உழவர்கள் தம் நிலத்தை உழும் பொழுது, கட்டிகளை நன்றாகத் தூளாகும்படி பலசால் உழுது, நன்றாக ஆறவிட்டுப் பின்னர் அந்நிலத்தில் விதைத்துப் பயிர்செய்தால், ஒரு கைப்பிடி எருவும் தேவைப்படாது ; பயிரும் செழித்து வளர்ந்து விளைச்சலும் மிகுதியாக இருக்கும்.

வெப்புள் விளைந்த வேங்கைச் செஞ்சுவல்

கார்பெயல் கலித்த பெரும் பாட்டு ஈரத்துப்

பூழிமயங்கப் பல உழுது வித்திப்

பல்லி ஆடிய பல்கிளைச் செவ்விக்

களை கால் கழாலின் தோடு ஒலிபு நந்தி

மென்மயில் புனிற்றுப் பெடை கடுப்பநீடிக்

கருந்தாள் போகி ஒருங்கு பீள் விரிந்து

கீழும் மேலும் எஞ்சாமைப் பல காய்த்து

வாலிதின் விளைந்த புது வரகு……” ----புறநானூறு, 120.

வெம்மை முதிர்ந்த வேங்கை மரத்தையுடைய சிவந்த மேட்டு நிலத்தே கார்காலத்து மழை பெய்தது. அம்மழையால் பதமாகிய ஈரநிலத்தில், புழுதி கலக்கும்படி பல சால்பட உழுது விதைக்கப்பட்டது. தாளியடிக்கப்பட்ட பல கிளைகளை உடைய செவ்வியின்கண் களையை அடியினின்றும் களைதலான், இலை தழைத்துப் பெருகி, மகவீன்ற மயிலினது பேடையை ஒப்ப ஓங்கி வளர்ந்தது. அதன் கரிய தண்டு நீண்டு, எல்லாம் ஒருங்கே சேர்ந்து சூல் விரிந்து, கதிரின் அடியும் தலையும் ஒழியாமல் வரகு மிகக் காய்த்துச் சீராக விளைந்தது, புதிய வரகு.