ஞாயிறு, 19 மே, 2019

திருக்குறள் -சிறப்புரை :1267


திருக்குறள் -சிறப்புரை :1267

புலப்பேன்கொல் புல்லுவேன் கொல்லோ கலப்பேன்கொல்
கண்ணன்ன கேளிர் வரின். ---- ௨ ௬ ௭

பிரிந்துசென்ற என் கண்போன்ற காதலர் வருவாராயின், காலம்தாழ்த்தி வந்தமை கருதிப் ஊடுவேனாஆவல் பெருக அவரைத் தழுவிக் கொள்வேனாஅவருடன் இணங்கி முயங்குவேனா…?  யாது செய்வேன் அறியேனே…!

மெல்லிறைப் பணைத் தோள் பசலை தீர
புல்லவும் இயைவது கொல்லோபுல்லார்
ஆர் அரண் கடந்த சீர்கெழு தானை
நல்வயல் ஊரன் நறுந் தண் மார்பே.” ---ஐங்குறுநூறு.

பகைவரின் கடத்தற்கு அரிய பல அரண்களை வெற்றிகொண்ட வெல்லும் போரை உடைய வேந்தனோடு, அவனுக்குத் துணைவனாகச் சென்ற நல்ல வயல்களை உடைய ஊரனின், நறுமணம் கமழும் குளிர்ந்த மார்பினை, என் மென்மையான, சந்தினைக்கொண்ட பருத்த தோள்களில் படர்ந்த பசலை அழிந்தொழியுமாறு அணைத்து மகிழப் பெறுவேனா..?

சனி, 18 மே, 2019

திருக்குறள் -சிறப்புரை :1266


திருக்குறள் -சிறப்புரை :1266

வருகமன் கொண்கன் ஒருநாள் பருகுவன்
பைதல்நோய் எல்லாம் கெட. ----- ௨ ௬ ௬

நெடுநாட்களாகப் பிரிந்திருந்த தலைவன் ஒருநாள் வருவானாக, அந்நாளில், பிரிவுத் துன்பமெல்லாம் ஒருங்கே அழிய, அவரை அப்படியே அள்ளிப் பருகுவதுபோல் நுகர்வேன்.

இலங்குவளை நெகிழப் பரந்துபடர் அலைப்ப யாம்
முயங்குதொறும் முயங்குதொறும் உயங்க முகந்துகொண்டு
அடக்குவம் மன்னே தோழி மடப்பிடி
மழைதவழ் சிலம்பில் கடுஞ்சூல் ஈன்று
கழைதின் யாக்கை விழைகளிறு தைவர
வாழையம் சிலம்பில் துஞ்சும்
சாரல் நாடன் சாயல் மார்பே.” ---அகநானூறு.

மேகம் தவழும் பக்கமலையில், இளயபெண் யானை, தனது முதற் சூலினை ஈன்று, மூங்கிலைத் தின்னும், தன்பால் விருப்பமிக்க தனது ஆண் யானையைத் தழுவிக் கொண்டிருக்க, வாழைகள் அழகிய அப்பக்க மலையில் துயிலும்சாரலையுடைய மலைநாடனாய தலைவனது மென்மையுடைய மார்பினை, யாம் முயங்குந்தொறும்.  முயங்குந்தொறும் உயங்க முகந்துகொண்டு, வருந்த முகந்துகொண்டு, நம் மார்பின்கண்ணே அடக்கியிருப்போம்….!

திருக்குறள் -சிறப்புரை :1265


திருக்குறள் -சிறப்புரை :1265

காண்கமன் கொண்கனைக் கண்ணாரக் கண்டபின்
நீங்குமென் மென் தோள் பசப்பு.--- ௨ ௬௫

 நெடுநாள் கழித்து வரும் என் காதலரைக் கண்ணாரக் காண்பேன், கண்டு களித்தபின் வருத்தத்தால் என் தோள்மீது படர்ந்த பசலை மறைந்து போகும்.

அழியல் ஆயிழை அன்பு பெரிதும் உடையன்
பழியும் அஞ்சும்பயமலை நாடன்
நில்லாமையே நிலையிற்று ஆகலின்
நல்லிசை வேட்ட நயனுடைய நெஞ்சின்
கடப்பாட்டாளனுடைப் பொருள் போலத்
தங்குதற்கு உரியதன்று நின்
அம்கலிழ் மேனிப் பாஅய பசப்பே. “----குறுந்தொகை.

ஆராய்ந்து அணிந்த அணிகலன்களை உடையாய்…! பயன் தரும் மலைநாட்டின் தலைவன், நின்னிடம் மிகுதியாக அன்புடையவன். நின்னைக் களவில் நுகர்ந்து, வரையாது ஒழுகும் பழியையும் அஞ்சுபவன். பல்லாற்றானும் நில்லா உலகத்தில் நிலையாக உள்ளது, நிலையாமை ஒன்றேயாகும். ஆதலின் உலகம் நன்று எனக்கொண்ட புகழை விரும்பும்  ஒழுக்கமுடைய உள்ளத்தோடு கூடிய ஒப்ப்புரவாளன் ஈட்டிய செல்வம் போல, நினது அழகு ஒழுகும் மேனியின்கண் பரவிய பசலை, நிலையாகத் தங்குவதற்கு உரியதன்று. ஆதலின் நீ வருந்தற்க.

வெள்ளி, 17 மே, 2019

திருக்குறள் -சிறப்புரை :1264


திருக்குறள் -சிறப்புரை :1264

கூடிய காமம் பிரிந்தார் வரவுள்ளிக்
கோடுகொ டேறுமென் நெஞ்சு.----- ௨ ௬ ௩

என்னைக் கூடிக்களித்துப் பிரிந்துசென்ற தலைவரது வருகையை, எதிர்நோக்கிய நெஞ்சம், மரத்தின் கிளைதோறும் ஏறிப் பார்க்கும்.

வண்டு தாது ஊத தேரை தெவிட்ட
தண்கமழ் புறவின் முல்லை மலர
இன்புறுத்தன்று பொழுதே
நின் குறி வாய்த்தனம் தீர்க இனிப் படரே.” ---ஐங்குறுநூறு

வண்டுகள் பூந்தாதினை உண்டு மகிழ ; தேரைகள் ஆரவாரிக்க ; தண்ணிய நறுமணம் வீசும் புறவினிடத்து முல்லை மலர ; இஃது இன்பமூட்டுகின்ற காலம். அரிவையே...! நினது குறிப்பு வாய்க்கப் பெற்றனம் ஆதலின்,இனித் துன்பம் நீங்கி இன்புறுவாயாக.

திருக்குறள் சிறப்பறிவோம்


திருக்குறள் சிறப்பறிவோம்

தினைத்துணை நன்றி செயினும் பனைத்துணையாக்
கொள்வர் பயன்தெரி வார்.104.

ஒருவர் செய்த உதவியானது சிறிதாயினும் அதன் பயனைத் துய்த்து உணர்ந்தவர், அவ்வுதவியைப் பனையளவாகக் கொண்டு போற்றுவர்.
தினையின் பயனையும் பனையின் பயனையம் சொல்லவும் வேண்டுமோ..?

தினையளவு போதாச் சிறுபுன்னீர் நீண்ட
பனையளவு காட்டும் படித்தால்மனையளகு
வள்ளைக் குறங்கும் வளநாட வள்ளுவனார்
வெள்ளைக் குறட்பா விரி.” –திருவள்ளுவமலை.

வள்ளுவனாரின் குறட்பா பனித்துளிபோல் சிறியதாயினும் அதில் அடங்கியுள்ள பொருள், பனித்துளிக்குள்ளே நிழலாக அடங்கித் தெரியும் மிகப்பெரிய பனை மரம் போன்றதாம்.

நடுவூருள் வேதிகை கற்றுக்கோள் புக்க
படுபனை யன்னர் பலர்நச்ச வாழ்வர்
குடிகொழுத்தக் கண்ணும் கொடுத்துண்ணா மாக்கள்
இடுகாட்டுள் ஏற்றைப் பனை.”  ---நாலடியார்.

பலரும் தம்மை விரும்பி வரும்படி உதவி செய்து வாழ்கின்றவர்கள், ஊரின் நடுவே மேடைசூழ விளங்கும் பயன்தரும் பெண் பனை மரத்தைப் போன்றவர்; தமது குடி செல்வத்தில் செழிக்கும் காலத்தும் பிறர்க்கு உதவி செய்யாத மாக்கள், சுடுகாட்டுள் நிற்கும் காய்க்காத ஆண்பனையைப் போன்றவராவர்.
தினையும் பனையும் உருவால் (சிறிய-பெரிய) ஒப்புமையுடையாதாயினும் பொருளால் பெருஞ்சிறப்புடையன என்பதறிந்து இன்புறுக.
பனை வளர்ப்போம்; பயன் பெறுவோம்….!


திருக்குறள் -சிறப்புரை :1263


திருக்குறள் -சிறப்புரை :1263

உரன்நசைஇ உள்ளம் துணையாகச் சென்றார்
வரன்நசைஇ இன்னும் உளேன். ----- ௨ ௬ ௩

 இன்பம் நுகர்தலை விரும்பாது, வினையாற்றும் ஊக்கத்தினையே துணையாகக் கொண்டு சேய்மைக்கண்சென்ற தலைவரின் வருகையை எதிர்நோக்கியே இன்னும் உயிரோடு இருக்கின்றேன்.

பலரும் கூறுக அஃது அறியாதோரே
அருவி தந்த நாட்குரல் எருவை
கயம்நாடு யானை கவளம் மாந்தும்
மலைகெழு நாடன் கேண்மை
தலை போகாமை நற்கு அறிந்தனென் யானே.” ---குறுந்தொகை.

அருவியால் தரப்பட்ட காலத்தில் விளைந்த, பூங்கதிர்களுடன் விளங்கும் கொறுக்கான் தட்டையைக் கோடைக்காலத்தில் நீர் வேட்டு, ஆழமான நீர்நிலையைக் கண்டறிய விரும்பிச் சென்ற யானை, அதனைக் கவளமாக உண்ணும். இத்தகைய மலைநாடனது நட்பு, முதலில் நின்று பின் நீங்காமையை  யான் நன்கு அறிந்தனன்.(பிறர் அறிந்திலர்) தலை நாளன்ன இந்நட்பை அறியாத பலரும் கூறுவன கூறுக.

வியாழன், 16 மே, 2019

திருக்குறள் -சிறப்புரை :1262


திருக்குறள் -சிறப்புரை :1262

இலங்கிழாய் இன்று மறப்பினென் தோள்மேல்
கலங்கழியும் காரிகை நீத்து. ------ ௨ ௬ ௨

தோழி..! பிரிந்துசென்ற தலைவரை இன்று, யான் மறப்பேனாயின், என் அழகு அழிய;  தோள்கள் மெலிய;  வளைகள் கையைவிட்டுக் கழன்றோடும் அன்றோ…!

 பெய்பனி நலிய உய்தல் செல்லாது
குருகினம் நரலும் பிரிவு அருங்காலை
துறந்து அமைகல்லார் காதலர்
மறந்து அமைகல்லாது என் மடம்கெழு நெஞ்சே.” –ஐங்குறுநூறு.

தொடர்ந்து பெய்யும் பனி வருத்துவதால் உய்யும் வழி காணாது, குருகினம் ஒலி செய்கின்ற, பிரிதற்கு அரிய பருவத்தில் காதலர் நம்மைப் பிரிந்து தங்குதலை ஆற்றார் ஆயின், என் அறியாமை மிக்க நெஞ்சம் அவரை மறந்து ஒருபோதும் வாழ்தல் அமையாது.