சான்றோர் வாய் (மை) மொழி :
187–அறிவியல் சிந்தனைகள் :ரோசலின் –
Roscelin – கி,பி. 1050 – 1122.
சாக்ரடீசு, பிளேட்டோ இருவரும் – பொதுமை என்பது பரு உலக எல்லைக்கப்பால்
உள்ள நுண்பொருள் என்றனர்.
ரோசலின் – பொதுமை என்ற
ஒன்றில்லை என்றார். கிறித்துவச் சமயத்திற்கு
எதிரான கருத்துகளை வெளியிட சமயப் பேரவையால் அச்சுறுத்தப்பட்டார்.
ஆன்செல்ம்- Anselm – கி.பி. 1035 – 1109.
ரோசலின் கருத்தை வன்மையாக மறுத்து, இறைக் கோட்பாட்டை உயர்த்தியவர்.
‘தனிப் பொருள்களுக்கு அப்பால் ‘ – ’பொதுமை’
உண்டென்றும் அப்பொதுமையின் கூறே தனிப்பொருள்கள் என்றரர். பொதுத் தன்மையும் தனித்தன்மையும்
சேர்ந்தால்தான் ஒரு பொருள் இருப்புநிலை பெறுகிறது. பொதுமையும் தனிமையும் கலவாத பொருள்
இல்லை ; அத்தகைய பொருளைக் கற்பனையிலும் உருவாக்க இயலாது” என்றார்.
கடவுள் உண்டு – நம்பிக்கையும் பகுத்தறிவும் முரண்பாடு
உடையவையல்ல – நம்பிக்கையே அறிவுக்கு முதற்படி. ஒன்றை நம்ப வேண்டும் என்பதால் அதனை ஆரயக் கூடாது என்பதல்ல, ஆராய்ச்சி
அறிவு நம்பிக்கையை உறுதி செய்வதாக அமைய வேண்டும் “
“கடவுள் உண்டு என்பதை இவர்
உள்ளியல் வாதம்
விளக்கும்.”
ஒரு பொருளின் இலக்கணத்திலிருந்து அப்பொருளின் பண்புகளை அறிவது
உள்ளியல் வாதத்தின் அடிப்படையாகும்.
…………….……தொடரும்…………………………