செவ்வாய், 21 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –342.கன்னி முத்தம்....!

 

தன்னேரிலாத தமிழ் –342.கன்னி முத்தம்....!

................2................

அல்குல் கண் தோள்

என மூன்றும் பெருத்து

நுதல் அடி நுசுப்பு

என மூன்றும் சிறுத்து

இன்னிசை யாழின்

செவ்வழிப் பண்ணேயன்ன

பெண்ணே….!

காரிருள் விளக்கு போல்

கண்கள் ஒளி விச

காமக் குறிப்பின்

கலங்கரை விளக்கமாய்

மேகலையும் சிலம்பும்

மெல்லவே புலம்ப

அன்னமேநீ

அடியெடுத்து வாராய்..!

-----------களப்பாள் குமரன்.கன்னி முத்தம், 1995.

திங்கள், 20 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –342.கன்னி முத்தம்....!

 தன்னேரிலாத தமிழ் –342.கன்னி முத்தம்....!

................2.................

மாணிக்கத் தூண் தாங்கும்

மரகதமணி மண்டபத்து!

முற்றம் முழுதும்

தூமலர் தூவி

மாவிலைத் தோரணம்

மஞ்சள் குங்குமம் பொலிய

மங்கல மங்கையர் கூடி

இலவங்கம் பச்சிலை

நாகணம் கொட்டம்

நன்னாரி  கத்தூரி

இலாமிச்சம்

குவளை மல்லிகை

மனோரஞ்சிதம் முல்லை

சண்பகம் மகிழம் மணக்கும்

சந்தன நறுநீராட்டி….

கத்தூரி எண்ணெய்

கற்பூரம் புனுகுபூசி

அகிற்புகை இட்டு

ஐம்பால் கூந்தல் அழகுற

சுருண்முறை வகுத்துக்

கருங்குழல் கட்டி

நறுமலர் சூட்டித்

திருநுதல் சுட்டித்

திகழச் சூட்டி

மலரும் மணியும்

முத்தும் பவழமும்

பொனணி பலவும்

மின்னும் மேனியில்

ஒளி மங்க….

பால் நுரை போலும்

பட்டுடை வருத்த

மங்கல ஒலியால்

மன்றம் நிறைய

பொன் தவிசு அமர்ந்த

பொற்பூ மணக்க..!...................தொடரும்…………..

-----------களப்பாள் குமரன்.கன்னி முத்தம், 1995.

ஞாயிறு, 19 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –342.கன்னி முத்தம்....!

 

தன்னேரிலாத தமிழ் –342.கன்னி முத்தம்....!

................2.................

பூவே நீ

பூத்தது இன்று தானோ..?

உருவும் திருவும் நிறைந்த

பருவமே வருக..!

பசுஞ்சோலையே வருக

பைந்தமிழே வருக

சூரியன் ஒளி புகா சோலையுள்

வெள்ளிய நீரருவி

விளங்கிடும்

பளிங்கு நீரோடை!

வாழை மா பலா

புன்னை தென்னை சூழ

தென்றல் தழுவ..

தேனடை சிதற..

மந்திகள் உண்டு

மயக்கத்திலிருக்க

மயில் அகவ..

குயில் கூவ

அன்னம் அசைய

மழலை வண்டினம்

நல்யாழ் இசைக்க

வண்ண மலர்

வாச மலர்

பூத்துக் குலுங்கும்

தண்பொழில் நடுவே….!

இலங்கை வேந்தனின்

எழில் மாடம் இயற்றிய

தேவதச்சன் விருப்போடு புனைந்த

தங்கத் தகடு வேய்ந்த ………………தொடரும்……

-----------களப்பாள் குமரன்.கன்னி முத்தம், 1995. .

 

சனி, 18 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –341.கன்னி முத்தம்....!

 

தன்னேரிலாத தமிழ் –341.கன்னி முத்தம்....!

 .......1.......

அங்கிங்கெனாதபடி

எங்கும் நிறைந்திருக்கும்

அருட்பெருஞ் சக்தியே!

கருணைக் கடலே!

காதல் கனிதரும் கற்பகத் தருவே

மண்ணுலகை ஆளவந்த மாமணியே

அடைந்தார்க்கு அருள் புரியும் ஆரமுதே

பெண்என்று பெயர் பெற்ற

பேரின்பப் பெட்டகமே

உன்னை....

இரந்தவர்க்கு இன்பம் உறுதி

துறந்தவர்க்குத் துன்பம் உறுதி!

 -----------களப்பாள் குமரன்.கன்னி முத்தம், 1995.

செவ்வாய், 7 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –340.

 

தன்னேரிலாத தமிழ் –340.

அறிவுடையார்  ஆவது அறிவார்  அறிவிலார்

அஃதுஅறி கல்லா தவர். –குறள், 427.

 

 ‘புதியதோர் உலகம் செய்வோம் – கெட்ட

போரிடும் உலகத்தை வேரொடு சாய்ப்போம்

அறிஞர்தம் இதய ஓடை ஆழநீர் தன்னை மொண்டு

செறிதரும் மக்கள் எண்ணம் செழித்திட ஊற்றி ஊற்றிக்

குறுகிய செயல்கள் தீர்த்துக் குவலயம் ஓங்கச் செய்வாய்

நறுமண இதழ்ப் பெண்ணே உன் நலம் காணார் ஞாலம் காணார் (புதிய)

 

பொதுமக்கள் நலம்நாடிப் புதுக்கருத்தைச் சொல்க

புதுக்கருத்தைச் சொல்லுவதில் ஆயிரம் வந்தாலும்

அதற்கொப்ப வேண்டாமே நம்தமிழர் மேன்மை

அழிப்பாரைப் போற்றுதற்கும் ஏடுபல வாழ்ந்தால்

எதிர்ப்பதன்றோ தமிழர்களின் எழுதுகோல் வேலை

ஏற்ற செயல் செய்தற்கும் ஏன் அஞ்ச வேண்டும்.”

---புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன், படம்: சந்திரோதயம்,1966.

திங்கள், 6 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –339.

 

தன்னேரிலாத தமிழ் –339.

உவப்பத் தலைக்கூடி உள்ளப் பிரிதல்

அனைத்தே புலவர் தொழில். – குறள்.394.

 

உங்களிலே யானொருவன் ஓம்பேனோ இவ்வேனோ

திங்கள் குலனறியச் செப்புங்காள்சங்கத்துப்

பாடுகின்ற முத்தமிழ் என் பன்னூலும் ஏற்குமோ

ஏடவிழ்தார் ஏறெழுவீர் இன்று………….

 

தமியேன் பைந்தமிழ் அன்னையின் பாலருந்தித்

தவழ் பாலன்

தமிழ் வளர உயிர்வாழும் ஊழியன் என்று

உலகறியும்

தமிழரசி அங்கயர்க்கண் உமையன்னையே

தயவில்லையோ

தமியேனுக்கும் இதில் அமர இடமில்லையோ

தகவில்லையோ……(தமியேன்)

 

தருணம் வந்து எனை ஆளாய் சரணடைந்தேன்

இனித் தாளேன்

வரமருள்வாய் சபை நடுவே வரும் இழி

உந்தனைச் சாரும்……….. (தமியேன்)

குளிர்ந்த முகமெனும் இன்சொலும் கார்முகில்

போல்கொடையும்

தெளிந்த அறிவும் நிறை பணியாக அணிசீனக்கனை

மிளிர்ந்த பல்கலைவாணர் வந்தடைவதில்

விந்தை என்னே

அளித்த பலாக்கனி ஈக்களை வாவென்று

அழைப்பதுண்டோ..?

----கவிஞர் பாபநாசம் சிவன், படம் : சிவகவி, 1943.

ஞாயிறு, 5 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –338.

 

தன்னேரிலாத தமிழ் –338.

அழல்போலும் மாலைக்குத் தூதாகி ஆயன்

குழல்போலும் கொல்லும் படை.-குறள்.1228.

 

அன்புள்ள அத்தான் வணக்கம்உங்கள்

ஆயிழை கொண்டாள் மயக்கம்

தென்னவர் கையிருக்கும் திருவாளைப் போலிருக்கும்

கண்ணிருந்தும் இல்லை உறக்கம் (அன்புள்ள)

 

மாலைப் பொழுது வந்து படை போலக் கொல்லும்

வருவார் வருவார் என்ற சேதியும் சொல்லும்

ஆலிலை போன்ற உடல் ஆசையில் துள்ளும்

அந்தியிலே இயற்கை என்னையும் வெல்லும் (அன்புள்ள)

 

பருவம் நிறைந்திருந்தும் எனக்கென்ன சுகமே

பருகும் இதழிரண்டு இருந்தென்ன பயனே

கரங்கள் இரண்டிருந்தும் அணைப்பதற்கில்லை

 கண்ணா இனி நான் பொறுப்பதற்கில்லை (அன்புள்ள)

 

இப்படி எழுதியும் நான் வரவில்லையென்றால்….?

 

பொன்மணிமேகலை பூமியில் விழும்

புலம்பும் சிலம்பிரண்டும் எனைவிட்டு ஓடும்

கைவளை சோர்ந்து விழும் கண்களும் மூடும்

காண்பவர் உங்களைத்தான் பழி சொல்ல நேரும்

அன்புள்ள அத்தான் வணக்கம்

திருமணம் ஆகுமுன் வேண்டாம் குழப்பம் (அன்புள்ள)

---கவிஞர் கண்ணதாசன்,படம்: கைராசி,1960.

சனி, 4 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –337.

 

தன்னேரிலாத தமிழ் –337.

நனவினான் நல்காக் கொடியார் கனவினால்

என்எம்மைப் பீழிப் பது.-குறள்,1217.

 

மாலைப் பொழுதின் மயக்கத்திலே நான் கனவு கண்டேன் தோழி

மனதில் இருந்தும் வார்த்தைகள் இல்லை காரணம் ஏன் தோழி

இன்பம் சில நாள் துன்பம் சில நாள் என்றவர் யார் தோழி

இன்பம் கனவில் துன்பம் எதிரில் காண்பது ஏன் தோழி

மணமுடித்தவர் போல் அருகினிலே ஓர் வடிவு கண்டேன் தோழி

மங்கையென் கையில் குங்குமம் தந்தார் மாலையிட்டார் தோழி

வழி மறந்தேனோ வந்தவர் நெஞ்சில் சாய்ந்துவிட்டேன் தோழி

அவர் மறவேன் மறவேன் என்றார் உடனே மறந்துவிட்டார் தோழி (மாலை)

கனவில் வந்தவர் யாரெனக் கேட்டேன் கணவர் என்றார் தோழி

கணவர் என்றால் அவர் கனவு முடிந்ததும் பிரிந்தது ஏன் தோழி

இளமையெல்லாம் வெறும் கனவுமயம் இதில் மறைந்தது சில காலம்

தெளிவும் அறியாது முடிவும் தெரியாது மயங்குது எதிர்காலம். (மாலை)”

--கவிஞர் கண்ணதாசன், படம்: பாக்யலஷ்மி,1961.

வெள்ளி, 3 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –336.

 

தன்னேரிலாத தமிழ் –336.

வாராக்கால் துஞ்சா வரிந்துஞ்சா ஆயிடை

ஆரஞர் உற்றன கண். –குறள், 1179.

 

நீயில்லாத உலகத்திலே நிம்மதியில்லைஉன்

நினைவில்லத இதயத்திலே சிந்தனை இல்லை]

காயும் நிலா வானில் வந்தால் கண்ணுறங்கவில்லை-உனைக்

கண்டுகொண்ட நாள் முதலாய் பெண்ணுறங்கவில்லை

உன் முகத்தைப் பார்ப்பதற்கே கண்கள் வந்த்து

உன் மார்பில் சாய்வதற்கே உடல் வளர்ந்தது

கன்னி மனம் உனக்கெனவே காத்திருக்குதுஇந்தக்

காவல் தாண்டி ஆவலுன்னைத் தேடி ஓடுது

பொன் விலங்கை வேண்டுமென்றே பூட்டிக்கொண்டேனே

உனைப் புரிந்தும் கூட சிறையில் வந்து மாட்டிக்கொண்டேனே

இன்று நாளை என்று நாளை எண்ணுகின்றேன்நாள்

என்றும் உந்தன் எல்லையிலே வந்திடுவேனே.”

  --கவிஞர் கண்ணதாசன், படம் : தெய்வத்தின் தெய்வம்,1962.

வியாழன், 2 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –335.

 

தன்னேரிலாத தமிழ் –335.

கரவாது உவந்துஈயும் கண் அன்னார் கண்ணும்

இரவாமை கோடி உறும். –குறள்.1061.

 

உழைப்பதிலா உழைப்பைப் பெறுவதிலாஇன்பம்

உண்டாவதெங்கே சொல் என் தோழா

உழைப்பவரே உரிமை பெறுவதிலேஇன்பம்

உண்டாகுமென்றே சொல் என் தோழா

கல்வி கற்றோமென்ற கர்வத்திலே இன்பம்

கண்டவருண்டோ சொல் என் தோழா

கல்லாத பேரையெல்லாம் கல்வி பயிலச்செய்து

காண்பதில் இன்பம் என் தோழா

இரப்போர்க்கு ஈதலிலும் இரந்துண்டு வாழ்வதிலும்

இன்பம் உண்டாவதில்லை என் தோழா

அரிய கைத்தொழில் செய்து அவரவர் பகிந்துண்டு

அன்புடன் வாழ்வதிலின்பம் என் தோழா

பட்டத்தில் பதவி உயர்வதிலே இன்பம்

கிட்டுவதே இல்லை என் தோழா

 

உனை ஈன்ற தாய்நாடு உயர்வதிலே இனபம்

உண்டாகுமென்றே சொல் என் தோழா.”

--கவிஞர் இலக்குமணதாஸ், படம்: நாடோடி மன்னன், 1958.

புதன், 1 செப்டம்பர், 2021

தன்னேரிலாத தமிழ் –334.

 

தன்னேரிலாத தமிழ் –334.

 

மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார்

உயிர்நீப்பர் மானம் வரின்.-குறள், 969.

 

தஞ்சமென்று வந்தவரை தாய்போல் ஆதரித்து

வஞ்சகர்களின் செயல்களுக்கு வாள் முனையில் தீர்ப்பளித்து

அஞ்சாத நெஞ்சில் அன்புக்கு இடம் கொடுத்து

அறங்காக்கும் மக்களிடம் பார்த்த விந்தையை சொல்லட்டுமா?

 

அதிசயம் பார்த்தேன் மண்ணிலேஅது

அப்படியே நிக்குது என் கண்ணிலேநான்

அதிசயம் பார்த்தேன் மண்ணிலேஅது

அப்படியே நிக்குது என் கண்ணிலே

 

மூணு பக்கமும் கடல் தாலாட்டுதுதன்

மானமுள்ள மக்களைப் பாராட்டுது

வானுயர மலையில் அருவி பெருகியே

வந்து வந்து நிலத்தை நீராட்டுது புது

வளம் பெருகி மறவர் பேர் காட்டுது

மலையை செதுக்கி வச்ச சிலையிருக்குதுஅதில்

மனம் கவரும் அழகு கலையிருக்குது

மானிருக்கும் வண்ண மயிலிருக்கும்

செந்தேனிருக்கும் வீரச் செயலிருக்கும்

அங்கே சந்தன மரக்கிளையும் தமிழ் கடலும்தழுவி

 செந்தமிழ் இசைத்துத் தென்றல் தவழ்ந்து வரும்

செந்தாமரை மலர் தொட்டு மணம் சுமந்து வரும்

இங்கே தங்க நிழலுமில்லை பொங்கிடக் கடலுமில்லை

சற்று நேரங்கூட வெயில் மறைவதில்லை

நம்மைத் தழுவிடத் தென்றலும் வருவதில்லை (அதிசயம்)

--கவிஞர் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம்,படம்: கலை அரசி. 1963.